FillForMan

ไซซ์เสื้อผ้าและรองเท้าต่างประเทศ เทียบอย่างไรตอนช้อปนอกบ้านไม่ให้พลาด

ไซซ์เสื้อผ้าและรองเท้าต่างประเทศ เทียบอย่างไรตอนช้อปนอกบ้านไม่ให้พลาด
ที่มา: Wikimedia Commons

ใครเคยขับรถเช่าในต่างประเทศจะรู้ว่าป้ายจำกัดความเร็วบางประเทศบอกเป็นกิโลเมตร บางประเทศบอกเป็นไมล์ ตัวเลขดูคุ้นตาแต่ความหมายต่างกันมาก ไซซ์เสื้อผ้าและรองเท้าก็เป็นแบบนั้น เลขเดียวกันบนป้ายสองประเทศอาจหมายถึงของคนละขนาด

ตัวเลขเหมือนกัน แต่แต่ละภูมิภาคนับคนละแบบ

ร้านในยุโรป อเมริกา และเอเชียใช้ระบบไซซ์ของตัวเอง รองเท้าบางระบบนับเป็นเบอร์ บางระบบบอกความยาวเป็นเซนติเมตร ส่วนเสื้อผ้าบางที่ใช้ตัวอักษร บางที่ใช้ตัวเลขรอบอกหรือรอบเอว และตัวอักษรเดียวกันอย่าง M ในประเทศหนึ่งอาจใหญ่กว่าอีกประเทศได้ชัดเจน

ตารางเทียบไซซ์ที่หาได้ทั่วไปจึงช่วยได้แค่ให้เห็นทิศทางคร่าวๆ อย่าใช้เป็นคำตอบสุดท้าย

ยี่ห้อเดียวกันก็ยังไม่เท่ากัน

แม้จะเป็นร้านเดียวกัน ไซซ์ก็อาจไม่เท่ากันทุกรุ่น เพราะแต่ละคอลเลกชันใช้แพตเทิร์นต่างกัน บางรุ่นตั้งใจตัดทรงหลวม บางรุ่นทรงเข้ารูป รองเท้าก็เช่นกัน หน้าเท้าแคบหรือกว้างต่างกันไปตามทรงหัว

ดังนั้นไซซ์ที่เคยใส่พอดีจากร้านหนึ่ง ควรถือเป็นจุดเริ่มต้นของการลอง ไม่ใช่ตัวเลขที่ซื้อได้เลยโดยไม่ต้องลอง

เท้าเรายาวเท่าไรเป็นเซนติเมตร คือข้อมูลที่พกไปได้ทุกประเทศ

ก่อนเดินทาง วัดความยาวเท้าทั้งสองข้างเก็บไว้ในโทรศัพท์ วางเท้าบนกระดาษ ขีดเส้นที่ส้นเท้ากับปลายนิ้วที่ยาวที่สุด แล้ววัดระยะ ใช้ข้างที่ยาวกว่าเป็นหลัก ช่วงเย็นเท้ามักขยายกว่าช่วงเช้าเล็กน้อย จึงควรวัดหลังเดินมาทั้งวัน

ร้านรองเท้าหลายแห่งในต่างประเทศมีที่วัดเท้าให้ใช้ หรือแปะความยาวเป็นเซนติเมตรไว้บนกล่อง เมื่อรู้ตัวเลขของตัวเอง จะคุยกับพนักงานได้ง่ายกว่าการพูดว่าที่บ้านใส่เบอร์เท่าไร แต่สุดท้ายก็ต้องลองเดินในร้านจริง ดูว่าปลายเท้าไม่ชน ส้นไม่หลุด และหน้าเท้าไม่บีบ

เสื้อกับกางเกงต้องดูที่ไหล่ อก และเอว ไม่ใช่ตัวอักษรบนป้าย

สำหรับเสื้อ ให้ดูตะเข็บไหล่ก่อน ถ้าไหล่พอดี ส่วนอื่นยังแก้ได้ แต่ถ้าไหล่ผิด แก้ยาก ลองยกแขนและกอดอกดูว่าแผ่นหลังตึงหรือเปล่า กางเกงให้ดูเอวกับสะโพก ส่วนความยาวขาส่วนใหญ่ปรับที่ร้านแก้ผ้าในบ้านเราได้

อีกเรื่องที่มักลืมคืออากาศ เสื้อจากเมืองหนาวที่พอดีตัวในร้านอาจอึดอัดเมื่อกลับมาใส่ในบ้านเรา ถ้าตั้งใจซื้อมาใช้จริงที่ไทย ให้นึกถึงการแต่งตัวรับหน้าร้อนในเมืองโดยไม่ให้เหงื่อซึมทะลุเสื้อไว้ด้วย และเลือกชิ้นที่เข้ากับเสื้อผ้าเดิม เช่น ชิ้นที่ใส่ต่อกับชุดเดียวที่ใช้ได้ตั้งแต่ตลาดเช้าถึงมื้อเย็นวันหยุด จะได้ไม่กลายเป็นของที่ซื้อแล้วแขวนไว้เฉยๆ

ป้ายภาษาต่างประเทศ กับเงื่อนไขการคืนของที่ไม่เหมือนบ้านเรา

ทุกวันนี้การใช้กล้องโทรศัพท์แปลป้ายและรายการอาหารภาษาต่างประเทศทำได้ง่าย ใช้แบบเดียวกันอ่านป้ายด้านในเสื้อหรือกล่องรองเท้าได้ แต่คำแปลจากเครื่องไม่ได้บอกว่าทรงนั้นใส่แล้วพอดีกับเราหรือไม่ ยังต้องลองเองอยู่ดี

ถามเงื่อนไขการเปลี่ยนหรือคืนสินค้าก่อนจ่ายเงินทุกครั้ง บางร้านรับคืนภายในระยะเวลาสั้น บางร้านไม่รับคืนสินค้าลดราคา และนักท่องเที่ยวส่วนใหญ่ไม่มีโอกาสกลับไปเปลี่ยนอยู่แล้ว เก็บใบเสร็จไว้คู่กับหนังสือเดินทางจนกว่าจะถึงบ้าน

วิธีคิดแบบนี้ไม่เหมาะกับทุกคนหรือทุกชิ้น ถ้าต้องการสูทหรือเชิ้ตทางการที่พอดีตัวเป๊ะ ร้านตัดในบ้านเราอาจคุ้มกว่าการเสี่ยงซื้อสำเร็จรูปที่ต่างประเทศ ส่วนคนที่ชอบสั่งของจากต่างประเทศทางออนไลน์แทนการไปลองที่ร้าน ควรอ่านวิธีเช็กของแท้และกันมิจฉาชีพก่อนโอนเงินซื้อเสื้อผ้ามือสองก่อนกดสั่ง เพราะความเสี่ยงคนละแบบกับการช้อปหน้าร้าน